Een website over het pak zou niet compleet zijn zonder een beetje landenkennis. Engeland is het vaderland van het pak, zoals trouwens van de gehele moderne herenmode. Hier werden in het begin van de 20e eeuw de basispatronen ontwikkeld die tot op heden wereldwijd gebruikt worden voor kopieën en variaties. Tot aan de Tweede Wereldoorlog was Londen het onomstreden centrum van de herenmodewereld. Dankzij de Italiaanse kleermakers heeft Londen deze stilistische monopoliepositie niet meer, maar toch heeft Engeland ook nu nog de beste kleermakers.

Engelse pakken

Bij een traditioneel Engels kostuum, is de schouder weinig tot helemaal niet gevuld. Hijhangt meestal enigzins af. De verschillende kleermakers hebben
evenwel verschillende opvattingen over de vorm
van de schouder.

Wie een beetje op de hoogte is, weet dat hij een goed pak de knopen van de mouwen losgeknoopt kunnen worden. Zo is het in elk geval bij de duurdere pakken uit Italie. In Savile Row kunnen de knopen natuurlijk ook losgeknoopt worden, maar alleen de twee onderste van de drie of vier knopen. Zo kunnen de mouwen bij het handen wassen omhoog geslagen worden, maar tegelijkertijd blijft de mogelijkheid bestaan de mouwen korter te maken als dat nodig is. Alleen op verzoek worden de knoopsgaten opengeknipt en omgezoomd.

 

De losse knoop
Het komt wel een voor dat je iemand ziet waarbij de knopen aan de mouwen losgeknoopt zijn. Eerst lijkt het alsof er een knoop ontbreekt. Als we beter kijken zien we dat de knoop niet ontbreekt, maar losgeknoopt is. Geheel toevallig natuurlijk. Misschien heeft de drager van dit pak juist nog de mouwen van zijn jasje of overhemd voor het handen wassen omgeslagen. En vervolgens heeft hij vergeten de laatste knoop weer dicht te doen. Is dat werkelijk de oorzaak? Nee, natuurlijk niet. Teslotte zou ook niemand vergeten zijn overjas of overhemd weer te sluiten. Wie zijn mouw losknoopt, wil zeggen: "Kijk, ik kan bij mijn pak de mouw losknopen. Dat kan alleen bij de werkelijk goede pakken. Mijn pak is goed." Of iets dergelijks. Functionerende mouwknoopsgaten zijn natuurlijk absoluut niet het belangrijkste detail van een goed kostuum en ook niet het duurste - maar wel het opvallendste. Vandaar de losse knoop.

De broek is hoog op de heup en relatief strak om het been geknipt. Hij heeft, in tegenstelling tot continentaal-Europese broeken, zelden een omslag - zelfs bij de broek die past bij het jasje met twee rijen knopen wordt hier graag van afgezien. Traditioneel wordt de broek met bretels gedragen. Veel kleermakers beweren dat het onmogelijk is een broek zonder bretels correct te laten zitten. Anderen zeggen dat zo vaak de voorkeur aan de 'braces' wordt gegeven omdat ze het passend maken van de broek vergemakkelijken. Geliefd is ook de door een gesp of elastiek verstelbare broekband, die de ceintuur vervangt. Iedere oplossing die een ceintuur overbodig maakt, is voor een niet al te groot persoon aan te raden, omdat een ceintuur het lichaam optisch in tweeen deelt en daardoor onnodig verkort. Door bretels lijkt iemand daarentegen langer en ze hebben het voordeel dat de broek in iedere positie goed zit. Menigeen gaat zelfs zo ver te beweren dat een zelfbewustere tred bretels vereist. Inderdaad valt de nog altijd geldige eis 'buik in, borst vooruit' lichter wanneer we er zeker van kunnen zijn dat de broek goed blijft zitten.

Aan de onderkant van de linker revers, beneden het knoopsgat, zit een horizontale lus, waarin een in het knoopsgat gedragen bloem gestoken kan worden. Dit detail wordt altijd met een maatkostuum in verbinding gebracht, hoewel het geen probleem zou zijn zo’n lus ook bij confectiekostuums aan te brengen. Vermoedelijk dragen alleen de klanten van Savile Row een bloem in het knoopsgat.

De taille zit hoog, de jaspanden vallen soepel en lang over de heupen. Deze zandloperpasvorm, die we ook van veel uniformjasjes kennen, werkt bij slanke mannen het voordeligst. Hij wordt vooral door de kleermakers die vroeger overwegend uniformen en rijkleding fabriceerden, geleverd.

Het klassieke Engelse kostuum heeft twee lange zijsplitten, die het mogelijk maken om staande gemakkelijk de handen in de zakken te kunnen steken, wat in Engeland, in tegenstelling tot in Nederland, niet als onbeleefd wordt ervaren. In plaats van twee zijsplitten heeft traditioneel alleen het jasje met drie knopen een rugsplit, iets wat we vaak zien bij tweedjasjes. Jasjes zonder split zijn zeer zeldzaam en vallen daardoor erg op. De echtgenoot van de koningin, prins Philip, draagt bijvoorbeeld regelmatig pakken zonder split. Zijn kleermaker was vroeger Teddy Watson van Hawes &Curtis en later diens ‘cutter’ John Kent, die al jaren bij hem in dienst was.